Komentarze do: Jestem jak Fin, czyli słowo o języku angielskim http://blog.blazejczak.eu/2009/02/jestem-jak-fin-czyli-slowo-o-jezyku-angielskim/ dziennik pokładowy Thu, 11 Mar 2010 21:27:52 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=abc Autor: NetGirowa Bibi http://blog.blazejczak.eu/2009/02/jestem-jak-fin-czyli-slowo-o-jezyku-angielskim/comment-page-1/#comment-145 NetGirowa Bibi Thu, 26 Feb 2009 22:21:56 +0000 http://blog.blazejczak.eu/?p=152#comment-145 Pamiętam, jak z rok temu do naszej firmy przyjechał Duńczyk. Podobno Duńczycy lubią rozmawiać po niemiecku (nie wiem, nie znam się), więc pracownicy powinni sobie z tym poradzić. Znając jednak ich lenistwo, zawołali po mnie, bo jako jedyna śmigałam japońsko-angielskim (czyli jako-tako)... Niby nie powinnam mieć problemów, bo dziennie kilka stron a4 różnych badziewnych pisemek do Szwedów po angielsku piszę, a potem jeszcze literkowo rozmawiam. Zapomniałam jednak, że paskudnie dawno nie rozmawiałam głosowo po angielsku. I... zonk! Niby w myślach wiem, co powiedzieć, o co spytać... ale jakby mózg mi się zaciął i nie przechodziło mi to w mowie... Bardzo dziwne uczucie. Mózg nie był w stanie tego przetworzyć. Zacięłam się głosowo, choć myślowo to i ja te "tematy zmieniałam parę razy"... Bosh... zgubiłam wątek... (przez kota) Anyway... Mnie też dobijaja lektorzy w filmach. Piracąc wolę nawet napisów przy filmie nie mieć, bo mnie wtedy rozpraszają. A jeśli w ogóle jest to możliwe, to oglądać z napisami angielskimi. Lepsza nauka... Jeśli się z językiem na co dzien nie obcuje, to szybko można zapomnieć. Od tamtego zdarzenia zastanawiam się, jak tą sytuację poprawić. Na kursy nie ma czasu, a nawet jeśli, to i tak w końcu kurs się skończy i lipa. Ty to masz dobrze, bo właściwie codziennie w firmie możesz sobie pospikać. A dla mnie jakaś recepta, by języka w gębie nie zapomnieć? Jakbyś coś znalazł, to prosze dać znać ;) Pamiętam, jak z rok temu do naszej firmy przyjechał Duńczyk. Podobno Duńczycy lubią rozmawiać po niemiecku (nie wiem, nie znam się), więc pracownicy powinni sobie z tym poradzić. Znając jednak ich lenistwo, zawołali po mnie, bo jako jedyna śmigałam japońsko-angielskim (czyli jako-tako)…

Niby nie powinnam mieć problemów, bo dziennie kilka stron a4 różnych badziewnych pisemek do Szwedów po angielsku piszę, a potem jeszcze literkowo rozmawiam. Zapomniałam jednak, że paskudnie dawno nie rozmawiałam głosowo po angielsku. I… zonk! Niby w myślach wiem, co powiedzieć, o co spytać… ale jakby mózg mi się zaciął i nie przechodziło mi to w mowie…

Bardzo dziwne uczucie. Mózg nie był w stanie tego przetworzyć. Zacięłam się głosowo, choć myślowo to i ja te „tematy zmieniałam parę razy”…

Bosh… zgubiłam wątek… (przez kota)

Anyway…

Mnie też dobijaja lektorzy w filmach. Piracąc wolę nawet napisów przy filmie nie mieć, bo mnie wtedy rozpraszają. A jeśli w ogóle jest to możliwe, to oglądać z napisami angielskimi. Lepsza nauka…

Jeśli się z językiem na co dzien nie obcuje, to szybko można zapomnieć. Od tamtego zdarzenia zastanawiam się, jak tą sytuację poprawić. Na kursy nie ma czasu, a nawet jeśli, to i tak w końcu kurs się skończy i lipa. Ty to masz dobrze, bo właściwie codziennie w firmie możesz sobie pospikać. A dla mnie jakaś recepta, by języka w gębie nie zapomnieć?

Jakbyś coś znalazł, to prosze dać znać ;)

]]>